Over ons

Over PUSAMADA

Een verslag van de strijd, prestaties en saamhorigheid van de PUSAMADA-familie.

Cultuur behouden,
Karakter vormen

Pusaka Mande Muda Indonesia (PUSAMADA) is een thuis voor het behoud van de vechtkunst Pencak Silat, een erfgoed van onze voorouders dat rijk is aan filosofische waarden en goed karakter.

Wij willen niet alleen vechters opleiden die fysiek sterk zijn, maar ook mentaal sterk, met een nobel karakter, en die de waarden van eer en broederschap hooghouden.

Filosofie

“Élmu Luhung Jembar Kabisa, Budi Suci Gede Bakti.”

Een leidend principe en levenswijze voor elk lid van de PUSAMADA-familie.

Onze geschiedenis

Geschiedenis van de Pencak Silat-school Pusaka Mande Muda

De geschiedenis van de pencak silat-school Pusaka Mande Muda is onlosmakelijk en nauw verbonden met de geschiedenis van de pencak silat-school Mande Muda.

In 1951 werd de pencak silat-school Mande Muda in Bandung opgericht door Bapak Uyuh Suwanda.

Bapak Uyuh Suwanda leerde pencak silat van verschillende stijlen in West-Java, zoals Cimande, Cikalong, Sahbandar, Madi, Sera, Kari, Nampon, Timbangan, Kampung Baru, ulin tanjakan en andere. Alle stijlen die hij leerde, bracht hij samen in één vorm van pencak silat-onderricht: Mande Muda. Aanvankelijk lag de nadruk meer op de kunstvorm, maar door de opkomst van technologie — Kendang penca-muziek op cassette — namen de live-optredens af. Daarom begon hij pencak silat opener als vechtkunst te onderwijzen.

In 1977 raakte iemand uit intellectuele kring, een arts van het Hasan Sadikin-ziekenhuis, Dr. Tatang Bisri, geïnteresseerd in pencak silat, omdat het elementen van kunst, zelfverdediging en sport bevat, evenals een mentaal-spirituele dimensie en genezing — zeer relevant voor zijn beroep. Omdat de pencak silat die hij bij Mande Muda leerde zo omvangrijk en eindeloos was, nam hij het initiatief om een pencak silat-curriculum te maken met een meer gestructureerde methode. Er werd een curriculum opgesteld over 5 jaar, verdeeld in 5 niveaus, elk niveau af te ronden in 1 jaar, en elk niveau gemarkeerd door een band:

Niveau 1 draagt een zwarte band
Niveau 2 draagt een groene band
Niveau 3 draagt een rode band
Niveau 4 draagt een witte band
Niveau 5 draagt een gele band

Binnen elk band-niveau zijn er kleinere fasen, trisula genoemd, bestaande uit trisula 1, 2 en 3, elk af te ronden in 4 maanden.

In 1979 begon het curriculum geaccepteerd te worden binnen het onderwijs. Het werd voor het eerst toegepast op scholen bij SMA Pasundan 1 Bandung; daarna werd Mande Muda, in samenwerking met Paguyuban Pasundan, gevraagd pencak silat te onderwijzen op scholen onder Paguyuban Pasundan, van middelbare school tot universiteit, tot uiteindelijk ook openbare scholen erom vroegen. Het onderwijs in pencak silat richtte zich meer op scholen dan op het brede publiek. In 1981 begonnen alumni van SMA Pasundan 1 Bandung te helpen bij het lesgeven en ontwikkelen van Mande Muda pencak silat, onder wie: Enjang Tholib, Djudjun Djumhana en Edi Karyawan.

In 1982 ontwikkelde Herman Suwanda, de oudste zoon van Pak Uyuh Suwanda, pencak silat in de Verenigde Staten samen met zijn vrouw Suzane, een Amerikaanse uit San Francisco.

In 1983 reisde Pak Uyuh Suwanda met een gezelschap naar Nederland om een afdeling in te wijden in de stad Den Bosch, geleid door Hendrik Tulalesy.

In 1984 reisde Mande Muda, geleid door Pak Uyuh samen met zijn dochter Ike Ineke Suwanda, Dadang Gunawan (schoonzoon), Eneng Ratna en Didi, naar Amerika om pencak silat te introduceren en tegelijk de afdeling in de Verenigde Staten in te wijden, geleid door Herman Suwanda.

Dankzij Herman Suwanda's vasthoudendheid en doorzettingsvermogen verspreidde pencak silat zich door de Verenigde Staten, met vestigingen in steden als: San Francisco, New York, Berkeley, California, Indiana, Texas, Dallas, Hawaii, Oklahoma, Denver en Canada.

De ontwikkeling in Amerika ging zeer snel, vooral na de ontmoeting met de Amerikaanse vechtkunst-figuur Dan Inosanto, van Filipijnse afkomst — een acteur, leerling en vriend van Bruce Lee.

De ontwikkeling van pencak silat in de Verenigde Staten verliep niet via klassikaal onderricht, omdat dat systeem minder aansloeg bij Amerikanen die alles snel willen; daarom werd pencak silat verspreid via seminars en workshops, en werd de vechtkunst de gekozen invalshoek.

Pencak silat werd goed ontvangen door Amerikaanse vechtkunstliefhebbers, die het “Deadly Fighting” noemden — een dodelijke vechtkunst.

In Indonesië werd pencak silat ontwikkeld via een band-niveausysteem op basis van het Mande Muda-curriculum, dat het onderricht omvat van vechtkunst, zelfverdediging, sport, mentaal-spirituele praktijk, genezing, algemene kennis en kennis van pencak silat.

De afdeling in Nederland gebruikt eveneens het curriculumsysteem, behalve die in Amerika, die een ander systeem gebruikt: het family system.

In 1987 ontwikkelde een leerling en tevens schoonzoon van Bapak Uyuh Suwanda, Enjang Tholib, de school in Australië in de steden Sydney en Melbourne samen met Geofrey Comben en Victoria Cooper. Via Enjang Tholib werden veel leerlingen uit het buitenland getraind, uit: Amerika, Australië, Nederland, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Zwitserland en Denemarken.

Via Anton Baare en Jens Jakobsen, Mande Muda-leerlingen die les kregen via Enjang Tholib, werd pencak silat geïntroduceerd in Denemarken; en Ruth Fyer introduceerde pencak silat in Engeland.

In 1990 overleed Bapak Uyuh Suwanda, en de school werd geleid door zijn oudste zoon, Herman Suwanda, die in Amerika was. Omdat Herman Suwanda in Amerika verbleef, werd de school in Indonesië beheerd door Dadang Gunawan (schoonzoon van Bapak Uyuh), Rita Senorita (3e kind van Bapak Uyuh Suwanda), Ike Ineke (5e kind van Bapak Uyuh Suwanda) en Enjang Tholib (schoonzoon van Uyuh Suwanda).

Niet lang daarna richtten Dadang Gunawan en Rita Senorita een nieuwe school op: Mande Putra. De Mande Muda-school in Indonesië werd daarna beheerd door Ike Ineke Suwanda en Enjang Tholib, omdat Dadang Gunawan en Rita Senorita een nieuwe school hadden opgericht.

Nadat Pak Uyuh was overleden en de school werd geleid door zijn zoon Herman Suwanda, begon het lessysteem te veranderen en werd er materiaal toegevoegd. Behalve van zijn ouders leerde Herman Suwanda ook van pesilat buiten West-Java, zoals Javaanse, Balinese, Sumatraanse en Zuidoost-Aziatische pencak silat uit Maleisië, Singapore, Brunei en de Filipijnen. Alles wat hij leerde bracht hij samen in één systeem: het family system dat in de Verenigde Staten werd ontwikkeld. Het family system is een onderwijsmodel waarin niveaus niet langer bandkleuren gebruiken maar familieverwantschap, zoals grootvader, vader, oom, kind, kleinkind en achterkleinkind. De lessen worden gegroepeerd in clusters als Jaga Baya, Satria en Pendekar: Jaga Baya is de verwantschapsgroep vernoemd naar het kind, Satria naar de vader en Pendekar naar de grootvader.

Seminars zijn een methode van ontwikkeling in het buitenland, maar ook in Indonesië worden regelmatig seminars gehouden, met deelnemers van afdelingen uit het buitenland, om Indonesië dichterbij te brengen. De seminars worden ondersteund door Ike Ineke, Bambang Herlambang (jongere broer van Herman Suwanda) en Enjang Tholib.

In 1997 bouwde Herman Suwanda een pencak silat-trainingscomplex in de regio Lembang om pencak silat in Indonesië en de wereld te trainen en te ontwikkelen. Dit complex kreeg de naam Suwanda Academy.

In 2000 overleed Herman Suwanda bij een verkeersongeluk in Duitsland, op de terugweg na het inwijden van een afdeling in Duitsland.

Op dat moment was er een familievertegenwoordiger nodig om de zaken te regelen, dus werd Rita, als oudste, aangewezen om de familie te vertegenwoordigen, omdat zij het oudste kind was dat pencak silat had geleerd.

Nadat Herman Suwanda was overleden, wilde Rita Senorita Suwanda, die haar eigen school had opgericht, weer samengaan met Mande Muda. Zo waren er twee scholen onder één dak: Mande Muda en Mande Putra.

De oprichting van Pusaka Mande Muda

Nadat Pak Herman was overleden, wilde elk van zijn jongere broers en zussen een eigen school ontwikkelen volgens wat zij hadden geleerd, en dat alles was nog steeds Mande Muda. Maar om regio, methode en lesmateriaal — elk met een eigen karakter — te onderscheiden, creëerden Ike Ineke en Enjang Tholib in 2000 de naam Pusaka Mande Muda, met verspreiding over Indonesië, Europa en Australië; Dadang Gunawan en Rita Senorita in Indonesië en de Verenigde Staten; Bambang Herlambang in Indonesië en de Verenigde Staten.

Pusaka Mande Muda werd niet opgericht als een nieuwe school, maar als een voortzetting en ontwikkeling van Mande Muda, in gang gezet en ontwikkeld door Bapak Uyuh Suwanda en Herman Suwanda.

Lesmateriaal Pencak Silat

Het pencak silat-lesmateriaal werd ontwikkeld door Bapak Uyuh Suwanda en Herman Suwanda samen met andere leraren die naar Mande Muda werden gehaald, evenals de persoonlijke ervaring van Enjang Tholib en Ike Ineke tijdens het leren bij leraren buiten de familie of Mande Muda.

Het curriculum van Pusaka Mande Muda

Het curriculum van Pusaka Mande Muda is een samenvoeging van de curricula die door Bapak Uyuh Suwanda en Herman Suwanda werden toegepast, het Pusaka Mande Muda-curriculum genaamd, bestaande uit 5 niveaus die elk in één jaar worden afgerond. Het materiaal omvat de psychomotorische, affectieve en cognitieve aspecten.

De ontwikkeling van pencak silat in Indonesië richt zich vooral op het onderwijs, van basisschool, middelbare school tot universiteit. De onderwijsmethode is een geïntegreerde benadering van pencak silat: kunst, zelfverdediging, wedstrijdsport, mentaal-spirituele praktijk, algemene kennis van pencak silat, kennis van de archipel (Nusantara), landsverdediging, traditionele genezing en didactiek.

Onder degenen die hebben bijgedragen aan het lesmateriaal bevinden zich: